Miyerkules, Enero 21, 2015

Ika-20 ng taong 2015 sa buwang ng Enero

Heaven’s Way is indeed like the bending of a bow.
When (the string) is high, bring it down.
When it is low, raise it up.
When it is excessive, reduce it.
When it is insufficient, supplement it.
The Way of Heaven reduces whatever is excessive and supplements whatever is insufficient.
The way of man is different.
It reduces the insufficient to offer to the excessive. (Tao Te Ching, 77)


            Sinasabi na ang pamamaraan ng kalangitan ay taliwas sa pamamaraan ng tao, sapagkat walang alam ang tao sa kanyang ginagawa, ibig-sabihin lamang ay maaring alam niya ang bagay ngunit hindi niya alam ang katotohahan nito at kadalasan pa’y nabubulag sa porma o hitsura ng isang bagay. Samantalang ang kalangitan naman ay isang dakila, na siyang nakaka-alam kung ano ang katotohanan sa bagay-bagay. Ang pahayag ay nagsasaad ng prinsipyong naghahalintulad sa isang palaso. Ang palaso ay nabibigyang buhay sa kung paano nakikita ang taliwas na pamamaraan ng kalangita at tao, halimbawa sa pamamaraan ng tao na makikita sa gobyerno, kapag nagpapagawa ang isang lungsod ng sementadong daanan na mayroong 10 kilomentro at ang nailaan na salapi para sa pagpapagawa ng daanan ay sapat lamang sa 10 kilometro ngunit, dahil sa pagiging gahaman ng iilang pulitikong  ay naka pagawa lamang ng 7 kilometro at ang mas malubha pa nito ay madali lamang kumupas ang sementong daanan, na di’kalauna’y masisisra at di’magtatagal. Sa pananaw na ito, kung ano pa ang kulang o di’sapat ay siya pang kinukunan at napupunta lamang sa di’karapat-dapat na mga tao. Sa pananaw naman ng kalangitan ay tunay nga’ng taliwas, kung ano ang sobra ay di’nasasayang at nadarag-dagan kung ano ang may kakulangan. Base sa halimbawa, masasabi nga na ang pamamaraan ng kalangitan ay naiiba sa pamamaraan ng tao. 

Walang komento:

Mag-post ng isang Komento