[The Master said, “If a man sets his heart to benevolence he
will be free from evil.”]
-Analects 4:4
Ayon sa prinsipyong nakapaloob sa
Analects, aklat blg.4 bersikulo 4 na kapag an gang tao’y pinili ang kabutihan
na mamalagi sa puso, siya’y malaya sa kasamaan. Ang kabutihan sa puso nino man
ay magdudulot ng mabuti sa pansarili at panlipunan na siyang magdadala ng
kaunlaran ng iang bayan. Ang kabutihan ay maaring magugnay ng iba’t-ibang tao
hindi man pansin nito ang kanya-kanyang kapintasan, isang uri ng kabutihan nito
ay pag-ibig sa kanoseptong ito ay tumatalakay sa ideya ng pag-ibig sa pananaw
ni Morgan Scott Peck na nagsasabi na ang pag-ibig ay pinauunlad ang pansariling
ispiritu, na siyang magtutulak sa isang nilalang na gumawa ng mabuti para
kanyang iuunlad. Ang kasamaan naman ay tumutukoy sa ano mang konsepto ng mga
di’kaaya-ayang pangyayari sa isang indibiduwal na magtutulak sa nilalang sa
kapahamakan, at kapag ang puso’y napunan ng kasamaan, ang gawa, isip, at salita
maaring makapanakit ng kapwa. Ayon sa mga depinisyon ng kabutihan at kasamaan,
makikitang tiwalas sa isa’t-isa na naglalatung magpaunlad at magpalugmok.
Ang puso’y kanlungan ng
kapayapaan,
ang puso’y tahanan kabutihan,
ang kaguluhan ay
tigilan
kasamaan ay wakasan.
Walang komento:
Mag-post ng isang Komento