Ika-9 ng Marso taong 2015

Under heaven all can see beauty as beauty only because there is ugliness.

All can know good as good only because there is evil. (Tao Te Ching 2: 1-2)

            Sa prinsipyong ito, ang magkasalungat ay waring kumikilos o nagtutulungan upang magkaroon ng kaayusan o kaisahan (harmony), sa paraang malalaman ng tao kung ano ang sadyang kaaya-aya kung ihahambing sa kapangitan at kung ano ang mabuti at masama. Sa pagkakataong ito, kapag alam ng tao ang pagkakaiba ng dalawang bagay ay siya ay kalian ma’y di malilito. Halimbawa, ang taong mangmang ay naguguluhan sa dalawang bagay na halos magkaiba, siya ay magtataka at maguguluhan, at maghahanap ng paraan upang lubusang maunawaan ang dalawang bagay na umaalibadbad sa’kanya.  Kapag iminulata niya ang isipan sa pangyayaring iyon, ay makikita niya ang pagakakaiba ng dalawang bagay, mapapansin niyang mayroong kaibahan sa dal’wang bagay. Sa puntong ito, masasabi kong, ang magkasalungat ay nakakatutulong pagkamulat ng tao.