ika-2 ng Pebrero taong 2015
(Walang kaalaman, walang pagnanais)

The sage places himself in the background, but finds himself in the foreground.

He puts himself away, and yet he always remains.

Is it not because he has no personal interests?

This is the reason why his personal interests are fulfilled. (Tao Te Ching, 7)

             Sinasabi na ang isang taong marunong ay ikinukubli ang sarili sa karamihan, pero nakikita ng karamihan, ibig sabihin ay, ang taong marunong ay nagtataglay ng kababaang loob hindi niya hinahayaan ang sarili na magpapansin ngunit hidi niya inaasahan na siya ay mapapansin. Ayon din sa pahayag ang taong marunong ay inilalayo ang sarili ngunit lagi siyang nanatili. Ano kaya ang knayang inilalayo sa sarili at napapanatili niya ang kanyang sarili, hindi kaya'y mga materiyal na bagay? Ang mga material na mga bagay ay parang nagpapabago sa'tin sa aspetong pisikal, emosyonal, spiritual, o maging mental, napapabago ng materiyal na bagay ang tao sa paraan ng pamumuhay ngunit may mga bagay na sumisira sa tao tulad ng mga bagay na gusto o mga ninanais o maari nating tawagin na mga luho. Naiiba ang taong marunong, sa halip na siya ay madala sa mga luho ay kanya itong inilalayo sa sarili at pinapanatili ang sarili sa mga bagay na kung ano lamng ang higit na kailangan. Ang mga luho ba isa sa mga layunin ng isang taong marunong? Sa aking pananaw ay hindi, ang luho ay hindi nagiging pangunahing layunin ng taong marunong sapagkat alam niyang walang maidudulot na mabuti ang isang bagay na isang ninanais o luho, kaya inilalayo ng taong marunong ang mga ganitong bagay, at ito ang magiging dahilan ng kanyang kasiyahan.